2026 Dag 9 Malbouzon - Aubrac

Van Malbouzon dwars over de Aubrac naar... Aubrac gelopen. Alles heet Aubrac of 'iets met Aubrac', maar vandaag ging de camino over dat, waar de naam echt vandaan komt: het hoogplateau 'Aubrac' (wat dan gelijk een soort Nationaal Park is).

Het is een soort niemansland, kaal en leeg. Zompige ondergrond die je vastzuigt als je niet uitkijkt. Het schijnt er te spoken in de winter, de wind is er zó hard dat hij een dopplereffect veroorzaakt (er stond een 'paneau' met uitleg!) en het 'beest van Gévaudan' hield er huis in 1760 (100+ dooien heeft hij op zijn naam).

Wij hadden 25 graden, geen wind en het enige beest wat ik heb gezien had 2 benen en een klep tegen de zon. Het lopen ging voorspoedig en hoe is het mogelijk: exáct rond lunchtijd liepen we in Nasbinals opeens een restaurant binnen. Om te vieren dat we deel 1 van de Aubrac hadden overleefd, en om ons moed in te drinken voor deel 2, hebben we een 'plat du jour' en pichetje wijn soldaat gemaakt. Dat hadden we beter niet kunnen doen: opeens ging het traag en zwaar, en dat lag niet aan de Aubrac maar aan de lunch. We waren pas om half 5 in Aubrac (het dorp). Aubrac is trouwens ooit gesticht voor pelgrims onderweg naar Santiago, die daar meer levend dan dood aankwamen als ze de Aubrac (het plateau) hadden overgestoken Nou, daar was niks meer van te merken: Aubrac lijkt de moderne pelgrim met credit-card ontdekt te hebben. In Aubrac geen 'gites met dortoirs' maar boutique hotels in 12e eeuwse historische panden. Na deze dag van 'afzien' kregen we ook nog een gratis upgrade van onze kamer. Het leven van een pelgrim gaat soms wél over rozen!